Met How High The Moon wist Kuramata de vorm tot het uiterste minimum te beperken. Rugleuning, armleuningen en zitvlak zijn tot eenvoudige kubusvormen teruggebracht en in metaalgaas vertaald.
De zachtglanzende, gedematerialiseerde oppervlakken doen denken aan het bleke schijnsel van de maan.
De naam is ontleend aan een compositie van Duke Ellington.
Materiaal: metaalgaas, gevormd en gesoldeerd, vernikkeld en met epoxyhars bedekt